„Nie miej nadziei, że ogień cię ogrzeje. Miej nadzieję, że Annos uzna cię za wartą przekucia stal, a nie za żużel, który należy odrzucić”. — Napis nad bramą Wielkiej Kuźni w Thormdurn
Wprowadzenie
Annos, w mitologii czczony jako Kowalu Wszechrzeczy, jest strażnikiem Cyklu Żaru i absolutnym panem transformacji w Elyean. Narzuca on surową Strukturę na niszczycielską siłę płomienia, pilnując, by iskra życia nie zmieniła się w Kaskadę Zniszczenia. Dla śmiertelników jest symbolem hartu ducha i rzemiosła, które dźwiga cywilizację z mroku nieświadomości.
Lore i Mitologia
Annos to postać o nieugiętej, niemal okrutnej woli. Jego egzystencja to nieustanna, metafizyczna walka z Belhiosem. Annos uważa powolny rozkład za marnotrawstwo cennej esencji świata. Woli on spalić materię do czysta, wyrwawszy ją z rąk Odźwiernego Śmierci, by mogła powrócić do Nurtu Energii jako czysty, życiodajny żar.
Współpracuje z:
- Elure (Światło): Razem tworzą fundament klasztorów uzdrowicielskich. Annos wypala chorobę i skazę swym żarem, a Elure odbudowuje tkankę w jej najdoskonalszej formie.
- Venthra (Wiatr): Jej tchnienie służy jako miech dla jego palenisk, nadając płomieniom niezbędny pęd i czystość spalanego kruszcu.
Kult i Organizacje
Fundamentem jego kultu jest Bractwo Płonącego Młota – zakon zbrojnych rzemieślników i kowali runicznych, którzy strzegą tajemnic obróbki magicznych metali. Najważniejszym i najbardziej powszechnym obrzędem jest Rytuał Ostatniego Żaru. Palenie ciał zmarłych jest dla wyznawców Annosa ostatnim aktem buntu przeciwko Belhiosowi i chłodowi Niebytu; wierzą, że tylko ogień potrafi ostatecznie uwolnić duszę.
Obecny Status
W I Erze Nadziei Annos jest wolą, która nadaje magii Arcanum niezbędny pęd. Jednak narastające anomalie „Zimnego Płomienia” oraz fioletowe wykwity w kopalniach Thormdurn sugerują, że Kowal zaczyna tracić kontrolę nad swoim narzędziem. Badacze z Rivengardu ostrzegają, że jeśli ogień Annosa zgaśnie, świat pogrąży się w wiecznym, statycznym mrozie Niebytu.